Berichten

Foto’s presentatie RijnGouweLokaal

RijnGouweLokaal presentaart haar logo door middel van een taart. Met dank aan de HEMA voor een snelle levering en de kwaliteit van de taart.

Van links naar rechts: Sandra, Ank, Jan, Henk, Paul, Liesbeth, Jan en Wim. De fotograaf van deze foto: Harry Slagter

De taart: smullen maar!

Altijd leuk die vingertjes omhoog!

Ank snijdt de taart aan voor alle aanwezigen.

Benoeming Wim van der Helm als commissielid voor RijnGouweLokaal.

Op de achtergrond houdt Harry een oogje in het zeil.

Beëdiging van Wim door burgemeester Eenhoorn

Het afleggen van de eed

Wim van harte!

Wim van der Helm en Liesbeth Groen wonen de raadsvergadering bij. Ze kijken hun ogen uit.

Bloemen van zowel de fractie als het bestuur

Afzeikstukjes in AD van Herman de Jong

In AD van 24 januari 2013 meent Herman de Jong te moeten stellen dat mijn eigen belang in de politiek kennelijk belangrijker is dan verantwoordelijkheid te nemen voor de strijd tegen drankmisbruik in de kantines.
Ik vind deze opmerkingen ronduit onbeschoft en beledigend. Ik heb allereerst aangegeven dat Alphia uiteraard meedoet  maar dat iedereen zijn/haar eigen verantwoordelijkheid heeft in de kantine en dat ik daar geen politieagent kan spelen.
Wij zijn bij Alphia druk bezig met een normen- en waardenbeleid en ook daarbij gaat het over drankmisbruik. Let wel: misbruik en geen gebruik. En iedereen weet dat sportkantines omzet nodig hebben. Dat geld gebruiken wij weer voor heel veel andere activiteiten in onze club, bijvoorbeeld voor onze jeugd. Wat mijn eigen belang hierin is ontgaat mij en ook wat mijn raadslidmaatschap daarmee te maken heeft. Ik heb een baan, ben raadslid en voorzitter van een voetbalvereniging en doe dat nog wat andere zaken in Alphen Ik probeer mij dus in te zetten voor de inwoners van Alphen en dat doe ik met het grootste plezier. Dat is meer dan het schrijven van afzeikstukjes in de krant, zoals Herman de Jong regelmatig meent te moeten doen. Zo makkelijk en zo goedkoop!

Alphens Sporttalent: Hanneke Slagter

Alphen 1 feliciteert Hanneke Slagter en haar trotse vader met het winnen van de verkiezing Alphens Sporttalent 2012.

Wij hopen nu dat zij mag deelnemen aan de Olympische Spelen 2012

Namens Alphen 1

Ank de Groot-Slagter ( tante )

Jan de Groot ( neef )

Wij feliciteren opa Henk met zijn 65e verjaardag!

De fractie van Alphen 1 feliciteert Henk van der Zanden.

Hierbij een lied dat gezongen is tijdens Henk zijn verjaardag.

Voedselbank

Afgelopen donderdag heb ik samen met mijn fractiegenoot (en zoon) Jan de Groot een bezoek gebracht aan de Voedselbank. Het was een mistroostige dag en dat paste goed bij mijn gevoel toen ik binnenkwam bij de Voedselbank. Het was er vol met mensen die zaten te wachten totdat ze hun pakket zouden krijgen. In de wachtruimte kon een kopje koffie of thee gedronken worden en iedereen wachtte rustig op zijn/haar beurt.

We troffen een doorsnee van de bevolking aan: oud, jong, autochtoon, allochtoon, man, vrouw. Mensen zoals u en ik die we gewoon overal kunnen tegenkomen.

Door (financiële) pech zoals werkloosheid of echtscheiding, ziekte, verslaving genoodzaakt een beroep op deze voorziening te doen.

Als de mensen aan de beurt waren, gingen ze naar de ruimte waar de pakketten uitgedeeld werden. Alles ging heel rustig en georganiseerd. Hulde aan de vrijwilligers die zich met de uitdeling bezig hielden.

Tja, en verder? Ik schrok van de inhoud van de pakketten. Dat is geen kritiek richting Voedselbank want zij moeten het doen met de producten die ze krijgen. Die inhoud moet echt beter worden. Broodjes die jezelf moet afbakken, zorgen voor extra energiekosten en de verse producten zijn schaars. Er moet gewoon structuur in het eten zijn: groenten (uit blik of pot), rijst, pasta, zo mogelijk vlees en fruit, zuivelproducten. broodbeleg en wat extra dingen als koekjes en snoepjes voor de kinderen. Want vergis je niet, er zijn behoorlijk wat kinderen van wie de ouders eten halen bij de Voedselbank.

Ik ben verder geschrokken van de omstandigheden waaronder de mensen van de Voedselbank hun vrijwilligerswerk moeten doen. Ze zitten in Castor en Pollux; daar is een wachtruimte waar de mensen moeten wachten totdat ze aan de beurt zijn. Het uitdelen is tussen 13.00 en 14.00 uur. De wachtruimte wordt op 14.00 uur gebruikt voor andere activiteiten, dus de mensen die er dan nog wachten, moeten naar de hal.

De intake gebeurt in de ruimte waar het voedsel uitgedeeld wordt. Geen enkele vorm van privacy, hoewel de vrijwilligers proberen met een soort schoolbord nog wat privacy te waarborgen. Want vergis u niet, je krijgt niet zomaar voedsel. Er moeten uitgebreide lijsten ingevuld worden, uitgaven worden gecontroleerd en huisbezoek vindt plaats. En dit allemaal door vrijwilligers. Er is in het gebouw wel een kantoortje dat best gebruikt kan worden voor de intake maar daarvoor wordt geen toestemming verleend.

En wat nu? Ik heb inmiddels een gesprek met de wethouder gehad en ik heb beloofd te proberen de financiën boven tafel te krijgen want dat zou zeer ondoorzichtig zijn en een van de redenen waarom de samenwerking tussen de gemeente en de Voedselbank moeizaam verloopt. Inmiddels heb ik de nodige overzichten gekregen  en ga ik met de financiële man van de Voedselbank “bonnen” controleren. Ik hoop dat er vertrouwen in de Voedselbank gaat ontstaan en dat we in Alphen met zijn allen gaan helpen de Voedselbank tot een succes te maken. De uitvoering als het gaat om het uitdelen van het voedsel verloopt op rolletjes; de organisatie zal meer transparant moeten worden als het om de financiën gaat maar daar wordt aan gewerkt.

En dan hoop ik oprecht dat iedereen ervoor gaat! Want er moet een hoop gebeuren.

De auto is kapot en daar moet op korte termijn geld voor komen, er moet iets aan de ruimte gedaan worden zodat er op een behoorlijke manier een intake gehouden kan worden, dus een klein kantoortje waar ook de administratie opgeslagen kan worden.  En natuurlijk moet er  meer voedsel en financiële middelen komen, waarbij ik het initiatief van de Goudse Voedselbank geweldig vind. Iedereen kan bij bepaalde winkelketens de statiegeldbonnen inleveren; die bonnen worden dan gebruikt voor de Voedselbank. Simpel en het levert echt wat op. In Barneveld heb ik al eerder een dergelijk initiatief gezien.

Daarnaast moet er gewerkt worden aan de achterliggende problematiek. Want de problemen gaan natuurlijk vaak veel verder.

Aan een begroting en een subsidieaanvraag voor de Voedselbank wordt gewerkt.

Het wordt tijd om de Voedselbank nu op de kaart te zetten en ik wil daar meer dan ooit mijn steentje aan bijdragen want ik heb donderdag een andere kant van Alphen gezien die mij door merg en been ging.

Overigens, de vrijwilligers van de Voedselbank hebben zelfs op 5 december een Sinterklaasfeest georganiseerd voor de klanten van de Voedselbank.

Dus bedrijven en burgers, hebt u wat over, denk aan de Voedselbank. Met zoveel supermarkten in Alphen aan den Rijn moet dat toch geen probleem zijn.

En dan nog iets, de ongeveer 20 vrijwilligers van de Voedselbank zetten zich voor meer dan 100% in; vroeger werd eenmaal per jaar een bescheiden etentje aangeboden. Welke Alphense horecaondernemer pakt de handschoen op?

Op deze website zal ik u verder op de hoogte houden van de ontwikkelingen rondom de Voedselbank. Ik hoop dat op een positieve insteek van alle betrokkenen want één ding is zeker: er zijn echt een paar honderd Alphenaren (inclusief gezinnen) die de Voedselbank dringend nodig hebben.

Ank de Groot (mede namens Jan de Groot)

– Julianabrug ramptourisme-cursus voor raads- en commissieleden

Aanwezig namens Alphen 1: Ank, Jan en Henk

– Julianabrug ramptourisme-cursus voor raads- en commissieleden
– Ank bekijkt de zaak nauwkeurig en weet het al: dat wordt een nieuwe brug
– Het gevaarlijk verroeste flenswiel, de drager van de brug
– Het pontje, dat op zijn laatste vaart om 20:00 uur nog 14 passagiers
heeft overgezet.

Julianabrug

Beste Julianabrug,

Al heel lang maak jij deel uit van mijn leven. Je bent dan ook maar iets ouder dan ik.

Jij werd geopend in september 1953 en ik werd geboren in april 1954. Toen ik enkele maanden na mijn geboorte in een huisje aan de Oude Rijn kwam te wonen, was jij er dus net. Toen was ik mij natuurlijk nog niet bewust van jouw bestaan want ik lag nog in de wieg. Toen ik wat groter werd, zag ik vanuit de kleine woonkamer dat iedere keer de weg omhoog ging als er een boot aankwam en dat de palen knerpend naar beneden kwamen.  Dat was machtig interessant. En ’s avonds als het donker werd, zat ik op mama’s schoot en dan keken we samen naar de brug om te kijken of papa al lopend over de brug naar huis kwam. “Ankie, als de lichten op de brug branden, komt papa eraan”. Toen ik wat groter werd, speelden we met de buurtkinderen onder de brug tegen de steile helling. Het was nog niet zo druk, dus echt gevaar zagen wij niet. Onder de brug hing ook een interessante en soms schrikaanjagende kop, tenminste zo zag ik dat toen. (Het is het wapen van Oudshoorn en met enige fantasie zag ik er een soort boze koning in). En natuurlijk werden er soms dingen op je muur gekalkt die niet netjes waren maar die woorden begreep ik toen nog niet. En soms stonden we bovenop je want daar kon je volgens papa en mama het beste het vuurwerk zien.

Tja Julianabrug, ik ging verhuizen naar een ander gedeelte van Alphen en zag en gebruikte je minder. Later toen ik getrouwd was, ging ik je weer vaker gebruiken want mijn ouders woonden op dat moment aan de Hoge Zijde en wij aan de Lage Zijde. Vaak liep ik over je heen, soms gehaast en boos omdat ik weer voor je moest wachten maar vaak ook even genietend van het mooie uitzicht richting Oudshoorn. Soms fietste ik helemaal over je heen en soms duwde ik mijn fiets tegen je op. Je vond het allemaal best. Je zag Alphen veranderen. Je kreeg steeds meer verkeer over je heen en de opstoppingen namen toe maar daar kon jij niets aan doen. In de maand september had jij het altijd prima naar je zin. Er kwamen mooie versierde boten langs, er stonden antieke auto’s onder je terwijl ook de Jaarmarkt niet aan je voorbij ging.

Af en toen moest je gerepareerd worden en was je een poosje afgesloten maar elke keer kwam het weer goed. Je werd echter ouder – net zoals ik – en de ouderdom komt met gebreken. Zoals ook mijn spieren en gewrichten inmiddels zijn gaan kraken, zijn die van jou dat ook gaan doen. Bij mij kan de chirurg nog iets doen (zegt hij) maar hoe zal het met jou verder gaan? De eerste berichten over je toestand zijn niet best en dat vind ik jammer. Ik schrok erg van het persbericht. Het zou helemaal mis met je zijn. Hoe heeft dat toch met jou kunnen gebeuren? Je werd toch altijd nagekeken en onderhouden en nu ineens dit. Ze willen zelfs een tunnel voor jou in de plaats maar dat wilden ze al eerder en dat bleek toen niet te gaan. Misschien is er voor jou ook een chirurg te vinden die je een nekkraag kan geven en je misschien kan opereren. En zo niet???? Ja, dan moeten wij wellicht afscheid van elkaar gaan nemen want dan moet je vervangen worden door een nieuwe brug. Want je moet begrijpen, je bent nu een gevaar voor de omgeving aan het worden en dat willen wij natuurlijk niet. Je hebt de Alphense gemeenschap bijna 60 jaar gediend en dat is een hele lange tijd. Daarvoor heb je wel een lintje verdiend van je dochter Beatrix. En over de naam van de nieuwe brug hoeven wij natuurlijk niet na te denken. Jij hoort bij Alphen, dus het blijft gewoon Julianabrug. Dat Koningin laten we er gewoon vanaf want je hield niet zo van al dat overdreven gedoe.

Groeten,

Ank de Groot

PS   Het gaat natuurlijk heel veel geld kosten maar beste Julianabrug, maak je daarover

maar geen zorgen. Politiek is een zaak van keuzes maken en we kunnen ons geld maar       één keer uitgeven. Dat Cultuurhuis gaat alsnog niet door en dat geld gaan wij gebruiken om jou weer helemaal op te knappen of we gaan een nieuwe brug bouwen, die uiteraard weer jouw naam zal dragen. De Julianabrug en Alphen horen bij elkaar!