Eindejaarstoespraak Ank de Groot-Slagter 2010

In de raadsvergadering van 16 december 2010 zou ik als nestor van de raad (het raadslid dat het langst in de raad zit) de eindejaarstoespraak houden. Helaas, de zaken liepen uit de hand en de vergadering werd geschorst. Dan mijn eindejaarstoespraak maar op mijn weblog, dan is alle moeite niet tevergeefs geweest.

Deze eindejaarstoespraak kostte heel veel moeite. Hoe moest ik dit tumultueuze jaar behoorlijk afsluiten. Geen idee. Het mocht niet teveel politiek getint zijn en iedereen moest er iets in terug kunnen vinden. Een bijna hopeloze opgave. Al fietsend richting stadskantoor besluit ik om maar te zeggen dat het niet gelukt is iets op papier te krijgen. Ik fiets over de Lage Zijde en maak mij zorgen over de huidige stand van zaken. 

Ik stap van mijn fiets. Ik zie dichtgetimmerde panden maar een van de winkeliers spreekt mij aan en zegt dat er goede plannen om de zaak op dit moment wat aantrekkelijker te maken zijn en dat ze op de steun van de gemeente rekenen. Ik zal het aan de wethouder doorgeven. En over de Lage Zijde zal de komende tijd nog wel meer te doen zijn, zo verwacht ik.

 

 Op het Thorbeckplein hoor ik mooie muziek. Nee, nog geen Cultuurhuis  met de Streekmuziekschool want dat is allemaal nog erg onzeker in deze tijd maar ik herken de muziek. Het is nog niet de muziek van de jongens van Stad FM in het Glazen Huis – dat komt nog – maar muziek van de taptoe die gelukkig is doorgegaan en veel Alphenaren hebben alsnog van dit evenement genoten. En nu maar hopen dat de taptoe blijft.

 

 Ik loop richting de Van Mandersloostraat. Het is er vreselijk druk en ik zie een bonte stoet van mensen. Het kost mij moeite mij door de mensenmassa heen te worstelen en ik kijk verbaasd om mij heen. Wat is er aan de hand? Het is toch geen jaarmarkt?  Een collectant komt op mij of en vraagt mij of ik geld over heb voor de slachtoffers van de aardbeving in Haiti. Ja natuurlijk…. . dat was ik bijna alweer vergeten. Zo zie je maar hoe rampen snel in de vergetelheid raken. Ik loop verder en zie collega’s heel enthousiast folderen. De gemeenteraadsverkiezingen zijn in aantocht en de Alphense bevolking moet overgehaald worden om naar de stembus te gaan. Tja, die gemeenteraadsverkiezingen en wat daarna kwam. Ik zucht diep. De onderlinge verhoudingen liepen behoorlijk uit de hand en de sfeer was net zo ijzig als de winter was geweest. Gelukkig hadden we wel het besef dat er een gemeente bestuurd moest worden en we hebben veel tijd geïnvesteerd in betere verhoudingen terwijl ook onze wijze van vergaderen onder de loep werd genomen. De toekomst zal uitwijzen of we in staat en bereid zijn naar elkaar te luisteren en elkaars mening te respecteren.

 

Ik hoor hele enthousiaste kreten. O wat leuk, ARC-supporters die juichen omdat ARC de Topklasse heeft gehaald. En nu maar hopen dat ze zich kunnen handhaven en eindelijk van die hatelijke laatste plaats afkomen

 

Ik word aangesproken door een ouder Alphens echtpaar. Ze maken zich ontzettend veel zorgen over de huidige toestand van Nederland. Na de val van het kabinet Balkenende 4 en de daaropvolgende verkiezingen weten ze het niet meer. Ze schrikken van het harde taalgebruik van zowel linkse als rechtse politici, de onverdraagzaamheid, de verruwing. Daarnaast maken ze zich zorgen om hun pensioentje dat als sneeuw voor de zon dreigt te verdwijnen en waar ze weinig tot niets aan kunnen doen. En dan die financiële crisis. De banken maken weer winst maar de doorsnee burger wordt alleen maar geconfronteerd met hogere kosten en bezuinigingen en merkt nog weinig van een aantrekkende economie. Ze zijn teleurgesteld in de landelijk politiek want die doet in hun ogen te weinig. Onderling gekibbel in plaats van de serieuze problemen oppakken. Ik beloof deze Alphenaren hun ook door mij gedeelde zorg aan mijn collega’s over te brengen.

 

 

Ik troost tussendoor nog een Oranje-supporter met een grote Beesie om zijn nek die samen met zijn vriendin in een Oranje Bavaria jurkje hun teleurstelling over de verloren finale wegdrinken met een Heineken. En nu krijgen we het wereldkampioenschap in 2018 ook al niet, zo klaagt de supporter. Ik adviseer hem om maar vast wat Russische wodka in te slaan en vervolg mijn weg door de nog steeds overvolle Van Mandersloostraat. Ik zie dat mijn bloemenman een prachtig pand heeft gekregen. Was iedereen maar zo creatief!

 

Het blijft druk dus ik zoek even de rust op in mijn favoriete  winkel in de Van Mandersloostraat, Boekhandel Haasbeek. Ik neus wat rond en koop een boek met teksten ter gelegenheid van de 75e verjaardag van Paul van Vliet op 10 september jl.

 

Maar ik moet opschieten, de vergadering wacht.

 

He, dat is leuk. Evert-Jan, onze oude griffier, en Willem de Boer lopen ook nog een keer hun rondje door de Van Mandersloostraat. Dag Evert-Jan, bedankt voor je geweldige inzet en geniet van je vrije tijd.

 

 

Op de hoek van de Van Mandersloostraat zie ik wat bekende mensen samenscholen.  De vertegenwoordigers van Halfje Wit, de Havixhorst, de Ridder en Kaju Putih kletsen gezellig met elkaar en zijn eindelijk behoorlijk tevreden over het accommodatiebeleid. Fijn dat er aan de hoofdpijndossier toch een einde lijkt te komen.

 

Natuurlijk moet ik weer voor de burg wachten, dat kan bijna niet anders als je in Alphen woont. Al wachtende zie ik aan de overkant dat de toren van de Adventskerk weer uit de steigers. Prachtig opgeknapt, compliment voor dit initiatief en de wijn die ze verkochten om dit initiatief mogelijk te maken, was heerlijk!

 

Al wachtende gaan mijn gedachten ook terug naar de klap van twee weken geleden. Een enorme explosie in de Argostraat bracht Alphen zelfs in het landelijke nieuws. Vreselijk voor de bewoners in die straat en voor de nabestaanden en vrienden van het slachtoffer. Dank aan de brandweer en alle overige hulpdiensten en dank aan iedereen die zich verder fantastisch heeft ingezet.

 

Zo, de boot is er door en ik kan verder.

 

Het Rijnplein komt in zicht. Ik zie bij het Castellumplein wat protesterende Alphenaren tegen de verhoging van de BTW op de theaterkaartjes maar verder is het er heel stil. Helaas, het Ice-event gaat dit jaar niet door. Het blijft jammer dat leuke evenementen soms zo moeizaam van de grond komen en weer dreigen te verdwijnen.. Alhoewel, het Lakeside Festival blijkt een groot succes te zijn geworden, dus ook voor andere evenementen blijft er hoop. Als we echt allure willen krijgen en een attractieve gemeente willen worden voor mensen buiten Alphen, dan zullen gemeente en ondernemers  de handen ineen moeten slaan om Alphen op deze manier op de kaart te zetten. Dus kom op machtige mannen van Alphen, oppakken die uitdaging. Hoe zit het trouwens met die machtige vrouwen? Wordt het niet eens tijd dat wij de touwtjes in handen nemen?!

 

 

Ik ben bij het Stadskantoor. Ja hier moet het dan allemaal gaan gebeuren. Het Alphense Stadhuis als middelpunt van een nieuwe grote fusiegemeente. Ik hoop wel dat we de burger bij dit hele proces niet uit het oog verliezen want dat is toch waar wij het allemaal met elkaar voor doen. Een gemeente waar iedereen met veel plezier kan wonen, werken en uitgaan.

 

Ik zet mijn fiets neer en weet nog steeds niet wat ik nu moet gaan zeggen voor mijn eindejaarstoespraak. Dan ineens schiet het door mijn hoofd, Ja natuurlijk, ik moet mijn collega’s vertellen van mijn Alphen en van al die ontmoetingen in de Van Mandersloostraat. Van al die dingen die ik gezien en gehoord heb. En ik moet vertellen dat 2010 voor niet iedereen het meest geweldige jaar was omdat er teleurstellingen waren op velerlei gebied en mensen zich vaak onzeker en onbegrepen voelen in deze maatschappij. Ik moet ook vertellen van al die goede en mooie dingen die er zijn in onze gemeente. En aan het einde kan ik ze nog iets voorlezen uit het boek van Paul van Vliet dat ik heb gekocht en na de vergadering  ga ik gezellig nog wat met ze drinken.

 

Ik drink op de mensen

Die bergen verzetten

Die door blijven gaan met hun kop in de wind

Ik drink op de mensen

Die met vallen en opstaan

Blijven geloven

Met het geloof van een kind

 

Ik drink op het beste

Van vandaag en van morgen

Ik drink op het mooiste waar ik van hou

Ik drink op het maximum

Wat er nog in zit

In vandaag en in morgen

In mij en in jou

 

Ik wens jullie allen goede en gezellige Kerstdagen en een voorspoedig 2011

2 antwoorden
  1. P.P.J. Verbraak zegt:

    Allereerst mijn complimenten voor je (helaas niet uitgesproken) toespraak. De gemeente wordt nog steeds niet adaequaat bestuurd. Dit blijkt ondermeer uit de wijze waarop de sneeuw bestreden wordt. Vrijdag 17 dec b.v. kostte het bijna een vol uur om Alphen richting Leiden uit te komen. Er was namelijk niet geveegd. Zelfs het kruispunt Bruin Slot singel- Eisenhouwerlaan was een kl..zooi vanwege het gebrek aan reactie van de gemeentelijke instanties, dit ondanks de waarschuwing vooraf. Ik heb de gehele dag geen veegwagen gezien. Zelfs nu zijn er nog tal van wegen die niet behandeld zijn. Gevolg van bezuinigingen?
    Desondanks heel fijne kerstdagen en een voorspoedig en vooral gezond 2011.
    Philip Verbraak

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *